شروع به کار با گوگل Antigravity

۱. مقدمه

پلتفرم Google Antigravity یک محیط توسعه نسل جدید و عامل‌محور (agent-first) است که تجربه یک IDE سنتی را با قابلیت‌های هوش مصنوعی ترکیب می‌کند. برخلاف دستیارهای کدنویسی استاندارد که صرفاً به تکمیل خودکار خطوط بسنده می‌کنند، Antigravity مانند یک «مرکز فرماندهی مأموریت» عمل می‌کند و به شما امکان مدیریت عامل‌های خودمختار را می‌دهد که می‌توانند برای انجام وظایف پیچیده برنامه‌ریزی کرده، کدنویسی کنند و حتی در وب جستجو کنند. در این پلتفرم، Agent (عامل هوشمند) دیگر فقط یک ابزار کمکی نیست، بلکه مانند یک مجری خودکار عمل می‌کند که قادر است وظایف مهندسی پیچیده را با حداقل مداخله انسان برنامه‌ریزی، اجرا، اعتبارسنجی و تکرار کند. نقش شما به عنوان توسعه‌دهنده در این محیط بیش از آنکه کدنویسی خط‌به‌خط باشد، نقش یک معمار یا مدیر است که یک نیروی کاری دیجیتال را orchestrate و هدایت می‌کند. نگران نباشید؛ هر زمان که بخواهید می‌توانید به نمای ویرایشگر سنتی برگردید و مستقیماً در کد تغییرات لازم را اعمال کنید.

بیایید نگاهی دقیق‌تر بیندازیم که محیط عامل‌محور به چه معناست. در تصویر مقایسه‌ای زیر (چپ: جریان کاری IDE سنتی، راست: جریان کاری عامل‌محور Antigravity) نشان داده شده است که چگونه در یک IDE سنتی کاربر مستقیماً با کد درگیر است، در حالی که در Antigravity کاربر با واسطه‌ی یک رابط مدیریتی، عامل‌های خودمختار را هدایت می‌کند. (در سمت راست کاربر وظایف سطح بالا را به عامل‌ها محول می‌کند و عامل‌ها خود وظایف را انجام می‌دهند.) این تغییر رویکرد باعث می‌شود توسعه‌دهنده بیشتر به تصمیم‌گیری‌های کلان و مدیریت پروژه بپردازد تا پرداختن به جزئیات جزئی کدنویسی.

تصویر مقایسه‌ای: جریان کاری IDE سنتی در برابر جریان کاری عامل‌محور Antigravity

مواردی که خواهید آموخت

• نصب و پیکربندی Antigravity
• آشنایی با مفاهیم کلیدی Antigravity مانند Agent Manager، Editor، مرورگر داخلی و سایر بخش‌ها
• اجرای چند مورد کاربرد نمونه با Antigravity و مشاهده‌ی کارکرد آن‌ها در عمل

پیش‌نیازها

در حال حاضر Antigravity به‌صورت پیش‌نمایش (Preview) برای حساب‌های Gmail شخصی در دسترس است و استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی رده‌بالا (premier) در آن دارای سهمیه رایگان است. برای استفاده از Antigravity، باید نرم‌افزار آن را به‌صورت محلی روی سیستم خود نصب کنید. این محصول روی سیستم‌عامل‌های macOS، Windows و برخی توزیع‌های Linux قابل اجراست. علاوه بر رایانه‌ی شخصی، موارد زیر نیز موردنیاز است:

• مرورگر Google Chrome
• یک حساب Gmail شخصی (برای ورود به سیستم)

گزارش مشکلات

ممکن است هنگام طی کردن مراحل این آموزش یا کار با Antigravity با مشکلاتی مواجه شوید. برای گزارش هرگونه اشکال در متن آموزش (اشتباه تایپی، دستورالعمل نادرست و غیره)، می‌توانید از دکمه «Report a mistake» در گوشه پایین-چپ صفحه‌ی راهنما استفاده کنید. همچنین برای گزارش باگ‌ها یا درخواست ویژگی‌های جدید مربوط به خود نرم‌افزار Antigravity، می‌توانید مستقیماً از داخل خود Antigravity این کار را انجام دهید: در پنجره Agent Manager روی لینک «Provide Feedback» (در پایین سمت چپ) کلیک کنید یا در نمای Editor از طریق منوی کاربری روی گزینه «Report Issue» کلیک نمایید. به این ترتیب بازخورد شما به تیم توسعه‌دهنده خواهد رسید.

ویدئوی معرفی

در این ویدئو می‌توانید نمایی کلی از قابلیت‌های Antigravity را مشاهده کنید:

۲. نصب

برای شروع، ابتدا باید Antigravity را نصب کنیم. این محصول در حال حاضر به صورت پیش‌نمایش ارائه شده و می‌توانید با یک حساب Gmail شخصی از آن استفاده کنید. به صفحه‌ی دانلود Antigravity بروید و نسخه‌ی مخصوص سیستم‌عامل خود (Mac، ویندوز یا توزیع‌های پشتیبانی‌شده لینوکس) را دانلود کنید. پس از دانلود، برنامه‌ی نصب را اجرا کرده و Antigravity را روی دستگاه خود نصب کنید. پس از اتمام نصب، برنامه Antigravity را اجرا نمایید. اولین بار که برنامه را باز می‌کنید، صفحه‌ای شبیه شکل زیر خواهید دید:

صفحه خوش‌آمدگویی و تنظیمات اولیه

(در این مرحله، کافی است چندین بار روی دکمه «Next» کلیک کنید تا مراحل اولیه تنظیمات طی شود. جزئیات مهم در ادامه توضیح داده شده‌اند:)

• Choose setup flow (انتخاب نحوه تنظیم اولیه): در این مرحله می‌توانید تنظیمات خود را از VS Code یا Cursor وارد کنید. ما در این راهنما گزینه شروع تازه (Fresh start) را انتخاب می‌کنیم.
• Choose an Editor theme type (انتخاب پوسته ویرایشگر): می‌توانید بین پوسته روشن یا تیره یکی را انتخاب کنید. ما در اینجا حالت تیره را انتخاب می‌کنیم (انتخاب پوسته کاملاً سلیقه‌ای است).
• How do you want to use Antigravity agent? (نحوه استفاده از عامل Antigravity): در این مرحله، چهار گزینه پیش‌فرض به شما ارائه می‌شود که در واقع ترکیب‌هایی از تنظیمات اجرای دستورهای ترمینال و سیاست بازبینی هستند. (در ادامه درباره این دو مفهوم توضیح می‌دهیم.) گزینه‌ها عبارت‌اند از:
  • Agent-driven development (توسعه عامل‌محور)
  • Agent-assisted development (توسعه با کمک عامل)
  • Review-driven development (توسعه با محوریت بازبینی)
  • Custom configuration (پیکربندی دلخواه)

اکنون بیایید دو خاصیت مهم را که در قسمت سمت راست این دیالوگ می‌بینید، بررسی کنیم. این دو خاصیت در واقع تعیین‌کننده رفتار پیش‌فرض عامل هستند:

Terminal Execution policy (سیاست اجرای ترمینال)

این تنظیم مشخص می‌کند عامل چه میزان اجازه اجرای خودکار فرمان‌های ترمینال/شِل را داشته باشد. سه گزینه موجود است:

• Off (خاموش): عامل هرگز فرمان‌های ترمینال را خودکار اجرا نمی‌کند (به‌جز فرمان‌هایی که در یک فهرست مجاز از پیش تعریف‌شده باشند).
• Auto (خودکار): عامل خودش تصمیم می‌گیرد که آیا فرمانی را به‌صورت خودکار اجرا کند یا خیر. اگر نیاز به اجازه شما باشد، از شما می‌پرسد.
• Turbo (توربو): عامل همواره همه فرمان‌های ترمینال را خودکار اجرا می‌کند (به‌جز مواردی که در یک فهرست مسدود تعریف شده‌اند).

Review policy (سیاست بازبینی)

هنگامی که عامل در حال انجام یک وظیفه است، خروجی‌های مختلفی (که به آن‌ها Artifact گفته می‌شود) تولید می‌کند؛ مانند برنامه‌کاری، پیاده‌سازی انجام‌شده، نتایج تست‌ها و غیره. این سیاست تعیین می‌کند تصمیم‌گیری در مورد لزوم بازبینی این خروجی‌ها چگونه باشد:

• Always Proceed (همیشه ادامه بده): عامل هرگز برای بازبینی از شما تأیید نمی‌گیرد و خودش ادامه می‌دهد.
• Agent Decides (تصمیم با عامل): عامل تصمیم می‌گیرد که چه زمانی از شما درخواست بازبینی کند.
• Request Review (درخواست بازبینی): عامل همیشه پیش از ادامه کار، تأیید شما را می‌گیرد.

چهار گزینه‌ی پیش‌فرض ذکرشده در بالا (Agent-driven, Agent-assisted, Review-driven, Custom) در حقیقت تنظیمات از پیش تعیین‌شده‌ای هستند که مقادیر دو سیاست «اجرای ترمینال» و «بازبینی» را برای راحتی شما ترکیب کرده‌اند. این چهار گزینه به شما امکان می‌دهند میزان خودمختاری عامل در اجرای فرمان‌های ترمینال و گرفتن تأییدیه برای نتایج را تعیین کنید. در ابتدای کار، گزینه پیش‌فرض (Agent-assisted development) پیشنهاد می‌شود چون تعادلی مناسب برقرار می‌کند: عامل را قادر می‌سازد درباره اجرای خودکار تصمیم بگیرد اما برای اقدامات حساس از کاربر تأیید بگیرد. برای این آموزش نیز همین گزینه را انتخاب می‌کنیم.

ادامه مراحل اولیه نصب:

• Configure your Editor (پیکربندی ویرایشگر): تنظیمات دلخواه برای ویرایشگر (مانند فونت، فاصله‌گذاری، و... که البته می‌توانید از همان مقادیر پیش‌فرض استفاده کنید).
• Sign in to Google (ورود به حساب گوگل): همان‌طور که گفته شد، Antigravity در حالت پیش‌نمایش رایگان ارائه شده اما نیازمند ورود با یک حساب Gmail شخصی است. با کلیک روی «Sign in»، یک پروفایل جدید Chrome برای Antigravity باز می‌شود تا شما به حساب خود وارد شوید. پس از ورود موفق، پیامی مبنی بر تکمیل احراز هویت مشاهده خواهید کرد و برنامه Antigravity به صورت خودکار ادامه مراحل را پیش می‌برد.
• Terms of Use (شرایط استفاده): در این بخش می‌توانید انتخاب کنید که آیا مایلید در برنامه تجربه کاربری و ارسال داده‌های تشخیصی شرکت کنید یا خیر، سپس روی «Next» کلیک کنید.

با انجام این مراحل، به نقطه عطفی می‌رسیم که در آن Antigravity آماده همکاری با شماست.

۳. Agent Manager: مرکز کنترل مأموریت

خب، حالا همه‌چیز برای شروع آماده است! محیط Antigravity بر پایه کد منبع‌باز Visual Studio Code (VS Code) ساخته شده اما تجربه کاربری را به‌شدت تغییر داده است تا مدیریت عامل‌ها به جای ویرایش متن در اولویت باشد. واسط کاربری برنامه عملاً به دو پنجره/نما اصلی تقسیم شده است: ویرایشگر (Editor) و مدیر عامل (Agent Manager). این تفکیک شبیه به تفاوت میان «فعالیت انفرادی» و «مدیریت تیمی» در مهندسی نرم‌افزار است.

نمای Agent Manager (پنجره مدیریت عامل‌ها)

هنگام اجرای Antigravity، برخلاف IDEهای سنتی که معمولاً با یک نمای پروژه یا فایل‌ها شروع می‌شوند، شما ابتدا با پنجره Agent Manager مواجه می‌شوید (شکل زیر را ببینید). این پنجره نقش یک داشبورد «کنترل مأموریت» را ایفا می‌کند. در این نما، توسعه‌دهنده می‌تواند عامل‌های متعددی را به صورت همزمان ایجاد (spawn)، هدایت و نظارت کند؛ آن‌هم در فضاهای کاری (workspaces) یا وظایف مختلف که عامل‌ها به صورت غیرهمزمان روی آن‌ها کار می‌کنند. به عبارت دیگر، Agent Manager جایی است که شما به عنوان یک معمار یا مدیر، اهداف کلی را تعریف می‌کنید و عامل‌ها را برای انجام آن‌ها به کار می‌گیرید.

نمای Agent Manager

فرض کنید اهداف یا دستورات سطح بالای شما مواردی از این قبیل باشند:

• «ماژول احراز هویت را بازسازی (Refactor) کن.»
• «درخت وابستگی‌ها (dependency tree) را به‌روز کن.»
• «برای API بخش صورتحساب، مجموعه‌ای از تست‌های واحد تولید کن.»

هنگامی که چنین درخواست‌هایی را در Agent Manager مطرح می‌کنید، هر کدام یک عامل مستقل برای خود ایجاد می‌کند. رابط کاربری به شما نمایی از این جریان‌های کاری موازی ارائه می‌دهد؛ در این نما می‌توانید وضعیت هر عامل، Artifact‌هایی که تولید کرده (مثل برنامه‌های کاری، نتایج، دیفر‌ها (diffs) در کد) و هرگونه درخواست منتظر تأیید از سوی شما را مشاهده کنید. این معماری یک محدودیت کلیدی ابزارهای کدنویسی مجهز به چت‌بات‌های قدیمی را برطرف می‌کند: در آن ابزارها تعامل شما خطی و همگام (synchronous) بود؛ باید صبر می‌کردید تا AI کار قبلی را تمام کند و سپس سؤال بعدی را مطرح کنید. اما در نمای Agent Manager، شما می‌توانید به‌طور موازی پنج عامل مختلف را مامور پنج باگ متفاوت کنید و عملاً توان عملیاتی (throughput) توسعه خود را چندبرابر سازید.

در بالای پنجره Agent Manager، گزینه‌ای برای باز کردن فضای کاری (Open Workspace) خواهید دید. اگر روی «Next» (ادامه) کلیک کرده باشید، برنامه از شما می‌خواهد یک پوشه را به عنوان workspace انتخاب کنید (این مرحله اختیاری است و می‌توانید آن را رد کنید یا بعداً انجام دهید). Workspace در Antigravity مشابه مفهوم پروژه یا پوشه کاری در VS Code است. برای مثال، ما یک پوشه محلی به نام my-agy-projects در شاخه خانگی داشتیم و همان را انتخاب کردیم. شما می‌توانید هر پوشه‌ای را انتخاب کنید یا این مرحله را کاملاً نادیده بگیرید (بعداً هر زمان بخواهید می‌توانید فضای کاری را باز کنید).

پس از انتخاب (یا رد کردن) فضای کاری، اکنون در پنجره Agent Manager قرار دارید (شکل زیر). در این وضعیت، برنامه بلافاصله آماده شروع یک گفت‌وگو (conversation) جدید در فضای کاری (مثلاً my-agy-projects) است. شما می‌توانید از دانش قبلی خود درباره برنامه‌های کدنویسی AI (مثل Cursor یا ابزار خط فرمان Gemini) استفاده کنید: به عنوان مثال با استفاده از @ می‌توانید با اشاره به فایل‌ها یا بخش‌های کد، اطلاعات زمینه را به ورودی عامل اضافه کنید، یا از دستورات خاصی استفاده کنید.

به دو منوی کشویی مهم در این نما توجه کنید: منوی Planning و منوی مدل (Model Selection). منوی مدل به شما اجازه می‌دهد مدل هوش مصنوعی مورد استفاده عامل را انتخاب کنید. لیست مدل‌های در دسترس (در زمان نوشتن این راهنما) شبیه تصویر زیر است که شامل مدل‌های Gemini 3 گوگل، Claude Sonnet 4.5 از Anthropic، و GPT-OSS است. (مدل Gemini 3 Pro ممکن است به خاطر سهمیه محدود، پیام هشداری مبنی بر اتمام سهمیه رایگان نمایش دهد؛ بنابراین اگر با این پیام مواجه شدید تعجب نکنید.)

منوی Planning در حالت پیش‌فرض روی «Planning» تنظیم شده است، به این معنی که عامل پیش از اجرای وظایف، مرحله برنامه‌ریزی را انجام می‌دهد. همچنین می‌توانید آن را به حالت «Fast» تغییر دهید. طبق مستندات رسمی:

• حالت Planning (برنامه‌ریزی): در این حالت عامل قبل از اجرا، وظایف را برنامه‌ریزی می‌کند و آن‌ها را به صورت گروه‌های زیرکار سازماندهی می‌کند. عامل برای دستیابی به کیفیت بهینه، خروجی‌های مختلفی تحت عنوان Artifact ایجاد می‌کند (مثلاً لیست وظایف، پلن پیاده‌سازی، مدارک و شواهد گام‌به‌گام و غیره) و با دقت و عمق بیشتری فکر می‌کند. این حالت برای کارهای تحقیقاتی عمیق، وظایف پیچیده یا کار مشارکتی مناسب است. در حالت Planning خروجی‌ها و لاگ‌های مفصل‌تری از عامل خواهید دید.
• حالت Fast (سریع): در این حالت عامل وظایف را مستقیماً و بدون برنامه‌ریزی قبلی اجرا می‌کند. این گزینه برای کارهای ساده‌ای که می‌توانند سریع تکمیل شوند مناسب است؛ مانند تغییر نام چند متغیر، اجرای چند دستور ساده‌ی Bash، یا وظایف کوچک و موضعی دیگر. در حالت سریع، تمرکز بر سرعت است و عامل با فرض سادگی کار، گام‌های کمتری برمی‌دارد.

اگر با مفهومی به نام بودجه تفکر (thinking budget) در عامل‌ها آشنا باشید، این تنظیم در واقع به شما اجازه می‌دهد میزان «تفکر» عامل را کنترل کنید و به طور مستقیم بر بودجه تفکر آن اثر بگذارید. در این آموزش از تنظیمات پیش‌فرض (Planning) استفاده می‌کنیم. فقط این نکته را یادآور شویم که در زمان عرضه اولیه، دسترسی به مدل Gemini 3 Pro برای همه کاربران دارای سهمیه محدودی است؛ بنابراین اگر سهمیه رایگان Gemini 3 شما تمام شود، ممکن است لازم باشد موقتاً از مدل‌های دیگر استفاده کنید یا منتظر تمدید سهمیه باشید.

حالا کمی وقت صرف می‌کنیم تا بخش‌های اصلی پنجره Agent Manager را مرور کنیم و نحوه پیمایش در Antigravity را یاد بگیریم. شکل زیر نمایی از پنجره Agent Manager را با شماره‌گذاری بخش‌های مختلف نشان می‌دهد:

• Inbox (صندوق ورودی): تمامی گفتگوهای شما با عامل‌ها در این بخش فهرست می‌شود. هر بار که یک Agent را برای انجام کاری مأمور می‌کنید، یک مکالمه ایجاد می‌شود که در Inbox قابل مشاهده است. با کلیک روی Inbox، لیست تمامی گفتگوهای جاری را خواهید دید. انتخاب هر گفتگو، تمام پیام‌های ردوبدل‌شده در آن، وضعیت وظایف، خروجی‌های تولید‌شده (Artifacts) و درخواست‌های احتمالی منتظر تأیید شما را نمایش می‌دهد. Inbox یک ویژگی بسیار کاربردی است که به شما اجازه می‌دهد بعداً به مکالمات و وظایف قبلی بازگردید.
• Start Conversation (شروع مکالمه جدید): با کلیک روی این گزینه، یک گفتگوی جدید با عامل آغاز می‌کنید. این کار شما را مستقیماً به کادر ورودی «Ask anything» هدایت می‌کند تا دستور یا سؤال خود را تایپ کنید.
• Workspaces (فضاهای کاری): در Antigravity می‌توانید همزمان روی چند فضای کاری مختلف کار کنید. از طریق این بخش می‌توانید هر زمان فضای کاری جدیدی اضافه کنید یا هنگام شروع یک مکالمه، فضای کاری موردنظر را انتخاب نمایید.
• Playground (پلی‌گراند / محیط آزمایشی): این بخش یک محیط شن sandbox برای آزمایش سریع ایده‌هاست. می‌توانید یک گفتگو را در Playground آغاز کنید و هر زمان که خواستید آن را به یک Workspace واقعی (با فایل‌ها و کنترل‌های دقیق‌تر) تبدیل کنید. Playground شبیه یک فضای موقت برای کارهای آزمایشی است.
• Editor View (نمای ویرایشگر): تاکنون ما در نمای Agent Manager کار می‌کردیم. هر زمان که بخواهید، می‌توانید با کلیک بر روی دکمه «Open Editor» (در بالا سمت راست پنجره Agent Manager) به نمای ویرایشگر بروید. در نمای ویرایشگر، پوشه فضای کاری و فایل‌های پروژه را می‌بینید؛ می‌توانید مستقیماً فایل‌ها را ویرایش کنید یا حتی با افزودن راهنمایی‌های inline و استفاده از دستورات درون ویرایشگر، به عامل دستور دهید تا کدی را تغییر دهد. (جزئیات نمای Editor را در بخش جداگانه بررسی خواهیم کرد.)
• Browser (مرورگر): یکی از ویژگی‌های متمایز Antigravity، یکپارچگی عمیق آن با مرورگر Chrome است. پنجره مرورگر داخلی Antigravity به عامل اجازه می‌دهد صفحات وب را باز کرده، پیمایش کند، کلیک و تایپ کند و حتی عناصر DOM را خوانده یا از صفحه اسکرین‌شات/ویدئو بگیرد. این قابلیت مرورگر در ادامه تنظیم خواهد شد و به عامل امکان می‌دهد برای انجام برخی وظایف (مثل جمع‌آوری داده از وب یا تست یک وب‌اپ) از زیر-عامل مرورگر استفاده کند. بخش بعدی را به راه‌اندازی مرورگر اختصاص می‌دهیم.

۴. مرورگر Antigravity

همان‌طور که اشاره شد، عامل Antigravity در صورت نیاز به تعامل با وب، یک زیر-عامل مرورگر (Browser Subagent) راه‌اندازی می‌کند که کار مربوط به مرورگر را انجام دهد. این زیر-عامل از یک مدل تخصصی‌شده استفاده می‌کند که برای کار بر روی صفحات وب بازشده در مرورگر Antigravity آموزش دیده است (این مدل با مدل اصلی که برای عامل انتخاب کرده‌اید متفاوت است).

زیر-عامل مرورگر به مجموعه‌ای از ابزارها برای کنترل مرورگر دسترسی دارد؛ از جمله کلیک کردن روی عناصر، اسکرول کردن صفحه، تایپ کردن، خواندن لاگ‌های کنسول، و غیره. همچنین می‌تواند محتوای صفحات باز را از طریق گرفتن DOM، ثبت اسکرین‌شات یا تبدیل صفحه به Markdown بخواند و حتی از جلسه مرورگر فیلم ضبط کند.

برای بهره‌گیری از این قابلیت‌ها، ابتدا باید اکستنشن مرورگر Antigravity را نصب و مرورگر مربوطه را راه‌اندازی کنیم. ساده‌ترین راه برای این کار، شروع یک گفتگو در Playground است تا عامل خودش مراحل نصب مرورگر را طی کند:

1. در Agent Manager، به جای یک Workspace واقعی، گزینه Playground را انتخاب کنید.
2. یک وظیفه ساده به عامل بدهید؛ مثلاً: go to antigravity.google (درخواست به عامل: «وبسایت antigravity.google را باز کن»). این دستور را در Playground وارد کنید و ارسال نمایید.
3. پس از ارسال، مشاهده خواهید کرد که عامل شروع به تحلیل درخواست می‌کند. طی فرآیند Thinking (تفکر عامل) می‌توانید ببینید که عامل تصمیم می‌گیرد برای انجام این کار باید مرورگر را راه‌اندازی کند. در خروجی‌های عامل، پیامی ظاهر می‌شود که اعلام می‌کند باید زیر-عامل مرورگر را تنظیم (setup) کند. در این لحظه، یک دکمه «Setup» نمایان می‌شود؛ روی آن کلیک کنید (شکل مربوطه را در تصویر زیر می‌بینید).
4. با کلیک روی Setup، یک پنجره مرورگر باز می‌شود و پیغامی نمایش می‌دهد مبنی بر اینکه باید اکستنشن Chrome مربوط به Antigravity نصب شود (تصویر زیر). روی دکمه نصب کلیک کنید تا به فروشگاه Chrome Web Store هدایت شوید و افزونه را نصب کنید.
5. پس از نصب موفقیت‌آمیز اکستنشن، عامل Antigravity کارش را ادامه می‌دهد اما منتظر اجازه شما برای انجام اقدامات مرورگر خواهد بود (Antigravity به دلایل امنیتی برای کنترل مرورگر نیاز به مجوز شما دارد). اکنون باید پنجره مرورگری که باز شده را مشاهده کنید که عامل تلاش دارد در آن کار کند؛ به احتمال زیاد یک نوار یا پیغام برای اجازه دسترسی عامل به صفحه وجود خواهد داشت. در اینجا اجازه لازم را بدهید.

حال به نمای Agent Manager برگردید. می‌بینید که عامل منتظر تأیید شما بوده و با دادن مجوز، اکنون وبسایت antigravity.google با موفقیت باز شده است (تصویر زیر). همه این مراحل دقیقاً همان نتیجه‌ای بود که انتظار داشتیم؛ چرا که از عامل خواستیم وبسایت Antigravity را باز کند. پس از اعطای دسترسی، عامل توانست صفحه موردنظر را مسیریابی کند.

۵. بررسی آرتیفکت‌ها (Artifacts)

حالا به بخش جالب کار می‌رسیم: Artifacts (خروجی‌های مستند). زمانی که عامل کار خود را به اتمام می‌رساند، شما می‌توانید به تمام فرآیند و نتایج کار او دسترسی داشته باشید. Antigravity برای ایجاد اعتماد بین توسعه‌دهنده و عامل، به تولید این Artifactها متکی است. ایده این است که وقتی عامل ادعا می‌کند «من باگ را برطرف کردم»، شما مجبور نباشید برای راستی‌آزمایی، تمام کد را خودتان بخوانید؛ بلکه عامل مدارکی (Artifacts) ارائه می‌کند که ثابت کند چه کارهایی انجام داده است. به عبارت دیگر، Artifactها فاصله عدم اطمینان (Trust Gap) بین انسان و هوش مصنوعی را پر می‌کنند.

Antigravity بسته به نوع وظیفه، چندین Artifact کلیدی تولید می‌کند. این Artifactها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• لیست وظایف و برنامه‌ها: پیش از نوشتن کد، عامل یک برنامه ساخت‌یافته برای وظیفه تولید می‌کند. شما می‌توانید این برنامه را بازبینی کرده، در صورت نیاز آن را ویرایش یا تأیید کنید.
• دیفرهای کد (Code Diffs): تغییرات کدی که عامل انجام داده به صورت Diffهای استاندارد (خطوط اضافه/حذف‌شده) نمایش داده می‌شود تا دقیقاً بدانید چه بخش‌هایی از کد تغییر کرده است.
• اسکرین‌شات‌ها: عامل وضعیت رابط کاربری (UI) برنامه را قبل و بعد از تغییرات ثبت می‌کند. این تصاویر به شما کمک می‌کند تأیید کنید تغییرات UI مدنظر حاصل شده است.
• ضبط ویدئویی مرورگر: برای تعاملات پویای وب (مثلاً: «روی دکمه Login کلیک کن، منتظر لود شدن صفحه بمان، بررسی کن که داشبورد نمایش داده شود»)، عامل یک ویدئو از جلسه مرور خود ضبط می‌کند. شما می‌توانید این ویدئو را تماشا کنید تا مطمئن شوید نیازمندی عملکردی موردنظر واقعاً برآورده شده، بدون اینکه نیاز باشد خودتان برنامه را اجرا کنید.
• نتایج تست‌ها: لاگ‌های ساخت‌یافته از اجرای تست‌ها که مشخص می‌کند کدام تست‌ها پاس شده یا شکست خورده‌اند. این نتایج تست توسط عامل تولید و اجرا می‌شوند.

در گوشه بالا-راست پنجره Agent Manager (کنار دکمه Review changes)، دکمه‌ای برای نمایش Artifactها وجود دارد. اگر روی آن کلیک کنید (یا اگر قبلاً فعال است، آن را مشاهده خواهید کرد)، لیست Artifactهای تولید‌شده توسط عامل به نمایش درمی‌آید. شکل زیر این دکمه و پنل Artifactها را نشان می‌دهد.

پنل Artifacts

به عنوان نمونه، در مثالی که عامل را مأمور باز کردن وبسایت antigravity.google کردیم، در Artifactها می‌توانید اسکرین‌شات صفحه اصلی سایت، ویدئوی کوتاهی از فرایند باز کردن صفحه، و سایر جزئیات مربوطه را ببینید (تصویر نمونه زیر).

یکی از قابلیت‌های جالب Antigravity این است که توسعه‌دهندگان می‌توانند در تعامل با همین Artifactها نظر دهند یا بازخورد بگذارند، شبیه نظراتی که در Google Docs می‌گذارید. شما می‌توانید یک اقدام یا بخش خاصی از برنامه را انتخاب کنید و نظر یا دستور مدنظر خود را به‌صورت کامنت بنویسید. سپس عامل این بازخورد را به عنوان ورودی گرفته و کار خود را بر اساس آن اصلاح یا ادامه می‌دهد. این فرآیند مانند کار کردن گروهی روی یک سند Google Docs است که در آن شما به عنوان بازبین نظر می‌دهید و نویسنده (در اینجا عامل) بر اساس نظر شما اصلاحات را انجام می‌دهد.

۶. بازبینی Inbox (صندوق ورودی)

اگر چند مکالمه یا وظیفه مختلف را با عامل‌ها شروع کرده‌اید، اکنون زمان آن است که سری به بخش Inbox در پنجره Agent Manager بزنید. Inbox تمامی گفتگوهای شما را (چه تکمیل‌شده و چه در حال اجرا) نشان می‌دهد. برای مثال، پس از اجرای اولین وظیفه‌مان، اکنون در Inbox گفتگوی مربوط به آن را مشاهده می‌کنیم (تصویر زیر). با کلیک روی آن، جزئیات کامل مکالمه به همراه Artifactهای تولید‌شده نمایش داده می‌شود (تصویر دوم). شما می‌توانید در همینجا ادامه مکالمه را پی بگیرید یا صرفاً این آرشیو را برای مراجعات بعدی نگه دارید. این ویژگی به شما امکان می‌دهد روند انجام هر وظیفه را حتی پس از مدتی مجدداً مرور کنید.

نمای Inbox و جزئیات گفتگو

۷. ویرایشگر (Editor)

نمای Editor در Antigravity تا حد زیادی شباهت به VS Code دارد و عمداً این‌گونه طراحی شده تا توسعه‌دهندگان باتجربه احساس آشنایی کنند. در نمای ویرایشگر، یک نمای درختی فایل‌ها، برجسته‌سازی سینتکس برای کدها و پشتیبانی از اکستنشن‌ها (افزونه‌ها) را در اختیار دارید. به بیان دیگر، تمام عادات و حافظه عضلانی که در کار با VS Code داشتید، اینجا هم به درد می‌خورند.

برای رفتن به نمای ویرایشگر، کافیست در پنجره Agent Manager روی دکمه Open Editor (بالا سمت راست) کلیک کنید. همچنین در خود ویرایشگر (وضعیت برعکس)، یک دکمه Open Agent Manager در بالا راست وجود دارد که با کلیک بر آن می‌توانید دوباره به نمای مدیریتی عامل‌ها برگردید. (می‌توانید از میان‌بر صفحه‌کلید Cmd + E نیز برای جابجایی سریع بین دو نما استفاده کنید.)

۱۱. نتیجه‌گیری

تبریک! شما با موفقیت Antigravity را نصب و نحوه استفاده از آن را فرا گرفتید. در این آموزش گام‌به‌گام دیدیم که چگونه این پلتفرم عامل‌محور می‌تواند تجربه توسعه نرم‌افزار را متحول کند. مثال‌های مختلفی را بررسی کردیم تا ایده‌هایی بگیرید که چطور می‌توانید نیازهای خود را به عامل بسپارید و با همکاری آن، به نتایج دلخواه برسید.

از موارد استفاده ساده (مثل جمع‌آوری اخبار) گرفته تا توسعه یک وبسایت کامل و نوشتن تست‌های واحد، همگی نشان دادند که Antigravity می‌تواند در سطوح مختلف به شما کمک کند. همچنین دیدیم که چگونه می‌توانید با تعریف Ruleها و Workflowها، خروجی عامل را با استانداردهای خود تنظیم کنید، یا با مکانیزم‌های امنیتی (Allow/Deny list) محدوده‌ی عملکرد عامل را کنترل نمایید تا هم بهره‌وری داشته باشید و هم خیالتان از بابت اقدامات عامل راحت باشد.

به طور خلاصه، Antigravity تلاش می‌کند که «IDE را از نو تعریف کند» و توسعه‌دهنده را از درگیر شدن با کارهای خُرد برهاند تا بر تصویر کلان تمرکز کند. این پلتفرم در حال حاضر به صورت پیش‌نمایش عمومی رایگان برای افراد عرضه شده و با سیستم‌عامل‌های macOS، ویندوز و لینوکس سازگار است. ایده این است که با سطح بالاتر کردن شیوه کار، توسعه‌دهندگان بتوانند سریع‌تر ایده‌های خود را به واقعیت تبدیل کنند. امیدواریم این آموزش شما را برای کار با Antigravity آماده کرده باشد و بتوانید پروژه‌های خود را با کمک این ابزار قدرتمند پیش ببرید.

منابع و مستندات مرجع

• سایت رسمی: antigravity.google
• مستندات: antigravity.google/docs
• موارد کاربرد (Use Cases): antigravity.google/use-cases
• دانلود: antigravity.google/download
• کانال یوتیوب Google Antigravity: youtube.com/@googleantigravity